W trakcie pobytu w muzeum uczniowie mieli okazję obejrzeć niepowtarzalną ekspozycję muzealną, która oddziaływała obrazem, światłem i dźwiękiem. Aranżacja wnętrza i wykorzystanie efektów multimedialnych przybliżyły młodzieży powstańczą rzeczywistość. Głównymi elementami wystawy były zdjęcia w wielkich formatach, monitory i komputery. Wytyczona trasa przedstawiała z kolei chronologię wydarzeń i prowadziła przez poszczególne sale tematyczne. Zwiedzający poruszali się w scenerii sprzed sześćdziesięciu lat, chodząc po granitowym bruku wśród gruzów niszczonej stolicy.
Następnie udaliśmy się do Teatru Powszechnego, aby obejrzeć spektakl pt. Iwona, księżniczka z Burbona” Magdy Fertacz - sztuka nawiązująca do Iwony, księżniczki Burgunda W. Gombrowicza. W wersji współczesnej tytułowa bohaterka jest młodą dziewczyną
z alkoholowej rodziny, skazaną na wykluczenie z powodu brzydoty, braku przebojowości
i przede wszystkim biedy. Autorka sprytnie przeniosła do współczesności pomysł nieprzystającej do otoczenia postaci, która nieświadomie wbija kij w mrowisko zadowolonych z siebie ludzi z „wyższych sfer”. Uczestnikom wycieczki poza niezwykłym spektaklem, z pewnością spodobało się połączenia przestrzeni scenicznej z widownią. W sali kameralnej teatru wysypany był czarny, gumowy żwir, tu i ówdzie porozstawiane zostały skrzynki na butelki, przeznaczone do siedzenia dla widzów, którzy nie zdecydowali się na huśtawki. W środku stał natomiast podest, który służył w przedstawieniu za stół, łóżko i inne przestrzenie.
Ostatnią z zaplanowanych podczas wycieczki atrakcji była możliwość odwiedzenia Niewidzialnej Wystawy, która dla uczniów naszej szkoły okazała się wyjątkową, interaktywną podróżą w niewidzialny świat. Ekspozycja składała się z części widzialnej
i niewidzialnej. W części pierwszej uczestnicy wyjazdu poznali nie tylko alfabet Braille’a
i przedmioty, które pomagają osobom niewidomym sprawniej funkcjonować w codziennym życiu, ale też obejrzeli wynalazki specjalnej techniki drukarskiej pozwalającej niewidomym „widzieć” mapy, obrazy czy posługiwać się komputerem. W części niewidzialnej, w której przewodnikami i opiekunami były osoby niewidome, zwiedzający pogrążyli się w całkowitej ciemności i uczestniczyli w zaaranżowanych sytuacjach z życia. Badali wówczas świat
za pomocą dotyku, słuchu, poczucia równowagi po to, aby zorientować się, z jakimi trudnościami borykają się niewidomi, a jednocześnie przekonać się, że życie w ciemności może być ciekawe i piękne.
Wycieczka okazała się dla wszystkich uczestników cennym doświadczeniem – dzięki niej uczniowie mieli okazję nie tylko poszerzyć swoją wiedzę z zakresu historii, ale też wziąć udział w niezwykłym przedstawieniu teatralnym i obejrzeć wystawę, dzięki której lepiej zrozumieli problemy osób niepełnosprawnych.
